Doejenburg, Het leengoed of de herenhof Doeijenburg Doyenborch, Kasteel van Maurik (Gelderland), een historische, feodale bezitting in het Gelderse rivierengebied, in de regio Maurik en Eck en Wiel, een versterkt adellijk huis, dat destijds door een leenman in bruikleen werd ontvangen van hogere leenheren, zoals de hertog van Gelre of de heren van Culemborg
Herkomst komt uit Middelnederlands een fonetische taal rond 15e eeuw waar geen woordenboeken bestonden maar geschreven en gesproken werd op klank en dailect
Als je “Doe-en-burg” achter elkaar uitspreekt ontstaat een j-klank (een zogeheten klank-j of glide). hetzelfde geld met “Do-en-burgh”
De Doy/Doyen schrijfwijze is een oude historische spelling. De Doe/Doejen klank is door mensen in de regio’s uitgesproken,
en zo zei zijden zeggen dus “Doe-juh-burg” – “Do-jeh-burg” met een H aan het eind! en met de Griekse Y voor de historische spellingi, enzo ook doyenberg een variant is
De klanken maken letters, een woordenboek maakt met die letters een woord, als die klankletters in een woord niet samenklinken – afwel vals!, zijn er door de loop van eeuwen heen herzieningen in woordenboeken gedaan, zoals
- Vereenvoudigingen: Willems verving bijvoorbeeld stelselmatig de Griekse letter ‘y’ door een ‘i’ (zoals hy en wy die hi en wi werden) en paste archaïsche schrijfwijzen zoals boeck aan. [1]
- Gelijkheid: Het legde de basis voor de vroege culturele eenheid tussen Vlaanderen en Nederland. [1]
Bij het bepalen van de moderne naam Doejenburg, heeft Utrecht de straatnaam en het gebeid Doejenburg benoemd, nu “bedrijventerrein Doejenburg”, op gebied van het Leenhof (Doeijenburg Doyenborch), heeft de hoorbare klank en oude schrijfwijze vele varianten gemaakt.
Doejenburg, de straatnaam in Utrecht “plaats van het leengoed do-(j-y-ij)-en–burg(h)“, is een moderne straat, geschreven in een oude grammaticale taal